Wezenlijke blijheid.. poh een onderwerp wat mij sinds dat ik hier ben bezig houdt. Ik kan heel epistol schrijven over hoe “de bezetting” mij daar van weerhouden heeft en welke vormen daar aan gekoppeld zijn. Ik kan ook gewoon direct door naar de kern, immers het is nu aanwezig – niet gister en niet morgen.

Wat is nu wezenlijke blijheid en hoe is die gekoppeld aan dankbaarheid? Voor mij is het een trilling die niet in woorden uit te drukken is, en daar ligt voor mij een.. hoe noem je het hahaha (uitdaging).

Dankbaarheid en wezenlijke blijheid kan in allerie vormen en uitingen vertoont worden. Dat maakt ons immers mens – dit is bij mij een work-in-process.

Echt diepe blijschap, zoals die ik ervaar, is voor mij gekoppeld aan een enorme dankbaarheid voor alles wat is. Van een gesprek, een uitwisseling bij de kassa, iets wat mij getoond wordt in een schilderij – tekening.

Alles is een ontmoeting, telkens in een nieuw moment. De vraag is alleen; ga je die ontmoeting automatisch aan of ga je die bewust beleven en wat doet dat met jou?

Hoe uit je bijvoorbeeld dankbaarheid of blijheid? Is dat naar voren gericht? Is dat intern? Is dat naar achteren?

Ik hoor je denken.. “naar achteren…”
Wat ik zelf meemaak, telkens als ik heel blij ben en ik deel waar ik enthousiast over ben (en niet heel goed oplet – immers zo blij als een kind). Kunnen er haakjes aangelegd worden, en die voel ik achter mij. Daadwerkelijk fysiek inhaken – kleine pijn scheutjes, zoals een naald inbrengen of echte flinke haken.

Ik bedacht mij dus, de blijdschap gaat van binnenuit alleen maar naar buiten – naar voren. Waarom eigenlijk niet naar achteren? Aan de achter, achter ons hart zit de ingang van ons zielswezen. Het portaal waar wij dit lichaam in komen. Daar mag ook aandacht naar toe.

Je bouwt je energie veld op, vanuit dankbaarheid, blijdschap (ik zeg niet voor niets, ga je kleine teen voelen) en die laat je van binnen-uit naar buiten ontvouwen. Zowel voor als heel bewust achter.

Het human-body-field, je energtisch veld wordt hiermee helemaal rondom jouw gevuld met datgene wat je diep van binnenvoelt. Er is dan geen ruimte meer voor einige aankoppelen, sterker nog er is geneens ruimte om te denken (supervaag). Je bent volledig hier aanwezig en vanuit die staat kan je precies doen wat je “moet” doen.

Voor mij is het onderzoek hoe ga ik dat gene wat ik van binnenuit zo diep voel – die dankbaarheid en blijdschap. Hoe wil ik dat in deze realiteit laten zien.

  • Ik kan gaan zingen – dat kan ik! (ooit in een jongeren koor gezeten).
  • Schilderen, verf is net wat anders dan potlood of stift, mijn voorkeur is dan stift of digitaal op me teken-tablet.
  • Ik kan bewegen “dansen”.. tjah ook dat kan ik. zeer expressief haha (al zien weinig mensen dat – iets met een built up en afstemming;) )
  • Een muziek instrument bespelen.. jaaaa dat is een ander verhaal, ik heb mijn eigen ritme.
  • Bouwen.. jaa bouwen creëeren vindt ik leuk en daar kan ik ook heel blij van worden.

Over het algemeen zie je me met een grijns of glimlach heel tevreden zitten, met een diep gevoel van vrede in mij.

D’er zijn zoveel mogelijkheden in deze realiteit die tot uiting kunnen komen, de keuze is echt reuze!
Voor mij zijn dankbaarheid en blijdschap gekoppeld, de één kan niet zonder de ander – welke vorm past bij jouw? En mag ik die eens een keer met jouw ontdekken?

Timothy