Het waarde systeem en de lading die jij er aan geeft. Er is hier veel overgeschreven; coaching-therapieëen en spirituele benaderingen. En eigenlijk is het pure kwantum fysica.. Jij bepaalt de lading van een (opgelegde) waarde – het is niet voor niets je betaald de prijs van… het kost je maar…

Het lijkt heel simpel het kost maar €2,29 of €4.500.250,99. Maar wie bepaaald de waarde of heeft hier de waarde van bepaald? Veel in de generatie voor mij leeft in de overtuiging “hard werken loont”, “de jeugd kan en wil niks meer..” Maar klopt dat? Of is er een paradigma verschuiving? En wat houdt die verschuiving in?

Ja, we willen terug naar meer tijd voor ons zelf, voor ontplooien en vrijheid. Systemen passen gewoon niet meer, de “druk” wordt te groot. Er ontstaat uitval en men wordt overtuigd dat er schaartste is. Er is te weinig personeel, te weinig mankracht. Maar klopt dat?

Klopt het dat we op zoveel verschillende vlakken in schaartste leven? Dat we op het eerste oog in schaarste leven? En dat maakt niet uit of je miljoenen op de bank hebt, een alleenstaande met uitkering of een gezin. Ergens wordt er voor je schaarste gecreëerd, en wanneer je niet oplet en er niet doorheen kijkt ga je het geloven. Je geeft er waarde aan en daarmee bestaansrecht.

De vraag is alleen met welke lading, met welke gedachte en emotie geef jij lading aan dat gene wat je waarneemt?

Jouw lading zorgt ervoor dat iets “tegen” jouw is of dat iets voor jouw werkt. Wanneer je een commerciële insteek hebt, zul je vanuit die hoek waarde creëeren, vanuit een vrije-geest is dat weer anders en iemand die in overleving zit is dat ook anders. Iedereen bleeft hiermee zijn en haar eigen waarheid. En wat vele van ons niet door hebben dat zij hiermee hun eigen unieke realiteit creëeren. Een realiteit waarin je vast gezet kan worden ookal kan die heel vrij voelen.

Lukt het jouw om zonder enig belang, zonder enige waardebepaling waar te nemen? Gewoon puur kijken en voelen.

Dat briefje van €500,- of dat “negatief” bedrag op je bankrekening is een getal; de één op een stuk papier de ander digitaal op je scherm opgebouwd uit één-en en nullen. Dat is het ,meer niet. Wat jij er bij voelt en er bij ervaart dat is wat er gecreëert wordt – het is bedacht en daarvoor bestaat het.

Stel je een wereld voor waarin je met een enorme dankbaarheid, recht uit je hart aan de pomp staat, of met je laatste geld je eten haalt? Die dankbaarheid, die oprechtheid uit je hart dat is de ware lading die aan de uitwisseling gegeven wordt. Dat is de lading, waarvan het systeem niet weet hoe er mee om te gaan. Het raakt in de error en zal verdwijnen – het heeft geen waarde meer.

Wat gebeurd er in nu jouw? Wat voel je nu? Wat ervaar je nu? Ervaar je weerstand of het is vrij?

Zelf heb ik hier een lange tijd mee lopen worstelen, stoeien en heb ik er in moeten groeien en nog steeds. Elke vorm van weerstand, is er eentje om aan te kijken – waarom ervaar ik weerstand, waar komt die binnen en welk programma wordt geladen?

Van kinds af aan heb ik het moeilijk gevonden om iets te krijgen, men kon het zelfs niet van mij aflezen. En wanneer het wel af te lezen was, was het vaak frustratie (ik had iets gevraagd – je vroeg om een lijstje die gaf ik en ik kreeg wat anders) of ik voelde mij niet begrepen/gezien – voor mij was het vaak net niet. Al begreep en voelde ik de intentie wel. Ik kreeg het simpel weg niet verwoord. Dit programma van dankbaarheid, was zover omgeprogrameerd en omgegedraaid – We kunnen Tim beter niets geven, het is toch nooit goed.

Dat is best heftig, of dan was ik intens blij en dankbaar.. stond mijn gezicht neutraal met een kleine glimlach, het kwam niet tot uiting of voldeed niet aan de verwachting van de ander. Daar werden allerei traumavelden en programma’s omheen gebouwd. Waardoor echte oprechte dankbaarheid een zware beproeving werd.

In dit nu moment, is dat voorbij.
Er is meer ruimte ontstaan, een diepere verbinding met dankbaarheid voor de realiteit en voor alle facetten die hier aanwezig zijn.

Ik zeg het vaak, hier op deze aarde alles, maar dan ook alles is mogelijk.
Dat is bizar, onwerkelijk en tevens heel dankbaar. Je snapt vast de paradox 🙂

Wat niet wilt zeggen, dat alles wat hier gebeurd goed is. De onderdrukking die elk individue menselijk of niet menselijk ondergaat is extreem en een gigantisch inbreuk op het leven. Om dat te doorbreken, om dat helder in kaart te hebben, is het verruimen van je bewustzijn, jouw kosmische oorsprong, jouw thuis hier nodig.

Ik ben dankbaar dat ik hier op aarde ben, bewust gekozen.
En het is een eer om hier samen met jouw te zijn

Timothy