De afgelopen weken waren zeer bijzonder. Van een shift naar “open” – hologrammen doorbreken, naar een “spontante” keelontsteking om vervolgens “vast” zitten in een soort kwantum verstrengeling. Wat lijkt op een batje-waar-een-balletje-met-elastiek-aan-vast-zt. Je schiet weg en komt net zo hard weer terug… Wat heel vervelend kan zijn..

Een verstoorde thymus – wat was er eerst, verkoudheid of een verstoring in de thymus met de uitwerking van verkoudheid? “mijn” kwantum portaal. De verstoring die daar zit, de informatie die niet in lijn is mijn oorspronkelijk zijn. Maakt dat ik “verkouden” reageer – hier noemt men dat allergie. En eigenlijk is het ook een allergie, een allergie voor datgene wat verstoort. Hoogsensitief, is ook zo’n leuk woord.

Los van de labels die er opgeplakt worden, het gekader. Trek ik het breed, het is een verstoring in het energie veld, die mij daadwerkelijk een beklemming laat ervaren. Al jaren ben ik hiermee op onderzoek uit wat is het nu en waar ligt de kern. Het is zo’n eindeloze speurtocht en je kunt er alles over vinden. Maar wat heeft het lichaam, mijn lichaam nu daadwerkelijk nodig om te zorgen dat die verstoring er uit gaat?

Suplementen, mineralen, voeding & medicatie kunnen zeker ondersteunen. En meer is het ook niet – bij mij haalde het er de randjes er af.

Met aandacht in mijn lijf zitten en blijven zitten is voor mij een route die ik nu aan het onderzoeken ben. Het is een beste “strijd”, wat behoorlijk vermoeiend kan zijn. Telkens heel bewust de verstoring uit me lijf zetten – met alles wat van buitenaf komt, is dat wel een intressante.

Met aandacht bij me thymus of ergens anders in mijn lichaam beginnen om uiteindelijk het human-body-field dusdanig te versterken en verschonen, dat de thymus mee moet – de verstoring wordt er dan uitgedrukt. Elke vorm van afleiding, een kriebel, een kuch, even de keel schrapen wordt waargenomen, en de kunst is om deze niet tot uiting te laten komen. Voor mij is het afleiding, wat de opbouwende kracht afbreekt – het verschil wel blijven voelen.

En wat er dan gebeurd, is heel mooi. Ondanks alle afleiding – probeer maar eens een kriebel of een hoest niet tot uiting te laten komen. Is de uitkomst dat het zenuwstelsel tot rust komt, waarbij ik van bewustzijns-staat wissel.

Het wil nog niet zeggen dat ik hier helemaal van af ben, iets wat van kinds af aan heel gelaagd geprogrameerd is. Is er niet zomaar uit, d’er wordt mee gekeken, en daar wordt op aan gestuurd.

Sinds de afgelopen dagen dat ik hier actief mee bezig ben, gebeuren er hele “rare” dingen. Schoenen die in de auto lagen, spontaan thuis in de kast staan. Bij een park aan komen en op een leeg bankje gaan zitten, die minuten laten omringt is met voorwerpen die er niet lagen.

In deze kwantum realiteit is echt alles mogelijk en je moet je hoofd (bewustzijn) er goed bij houden om niet ergens in te stappen. Leuk zeker weten, ik blijf het hier enorm facinerend en bijzonder vinden!

Geniet van de dag!
Timothy