Je kent het vast wel of je hebt het vast wel eens de uitdrukking gehoord “Durf te leven, durf je grenzen te verleggen, ga ontdekken”.
Wat zou er gebeuren als de uitdrukking wordt omgedraait? “Wat wil in mij overleven – wie wil via mij overleven?” Een eerste reactie kan zijn – Ja ik, mijn ziel, mijn wezen! Hoezo wil er iets in of via mij overleven, ik leef toch gewoon?
Ga iets dieper voelen, niet denken. Puur voelen. Kan het maar zo zijn, dat er in jouw in een programma, een bezetting wil overleven?
Dat wat je tegenkomt, hoe ziet dat eruit? Heeft het een naam, een kleur, een dichtheid? Wat het is, is voor jou uniek. Het kan een wezen zijn, mindcontrol ingangen, overtuigingen, programma’s, ervaringen, coderingen etc. Ga maar gewoon heel diep in jezelf voelen, voel de beperkingen – de verstrengelingen. Wat in jou, maakt dat je blijft overleven of dat je tot een bepaald plafond leeft?
De afgelopen weken en maanden ben ik op mijn manier dit gaan ervaren. Ik merkte dat op het scherpst werd gespeeld. Van financieële beperkingen, de gevolgen van mijn gevoel volgen, een volgende laag openen in mijzelf – wat leidde tot een geinvaseerde binnen- en buitenwereld, tot aan mensenlijke verbindingen, om via funnels ergens terecht in komen.
Hoe, wat en op welke manier dingen zijn gegaan is voor mij niet altijd belangrijk. Het gaat om nu, wat is er in dit moment aanwezig. Reflecteren is zeker nodig en tegelijk kan het je ook vast zetten. Waar ligt dan de grens? En hoe, wanneer en vanuit welke plek ga ik reflecteren? Ben ik volledig neutraal en losgekoppeld? Of gaat er nog een invasie (overtuiging, gevoel, belang) mee in mijn reflectie/waarneming?
Van waar wij vandaan komen, zijn wij onsterfelijk. Dood bestaat niet, dat is een ervaring.
We ervaren een prachtig lichaam, wat heel bijzonder is opgebouwd, we ervaren een werkelijkheid wat onwijs krachtig en geniaal in elkaar is gezet. Alle ingeladen verhalen, scripts, beelden, kleuren, geuren, smaken die wij hier ervaren. Daar kan ik niet met mijn hoofd bij, om het te begrijpen. Het is supercomplex, met ontelbare lagen die door elkaar heen lopen. Het éne archontische veld, loopt door de ander met elk een eigen oorsprong (ja, precies!). En daar tussen, is een oorspronkelijk veld, die jij en ik ook kunnen voelen. Wij zijn hier, met vele die de kennis en frequentie van thuis hier komen brengen (ook de niet-welwillende kant is hier hard mee bezig).
Ons lichaam, ons brein, onze gevoelens worden gebruikt om doelstellingen te halen, die tegen de mensheid is. Niemand is hierin een uitzondering, echt niemand. Alles wordt in werking gezet om de mensheid in overleving te houden, alles wordt in werking gezet om jouw en mij in overleving te houden.
We worden keihard uit gespeeld, onze gezamelijke missie’s worden geblokkeerd, onze samenwerkingen worden uitgesteld. Daarbuiten, waar onze teams, partners en thuiswerelden mee kijken. Zien dit, zij kunnen tot een beperkte maten hier ingrijpen, en dan is nog maar de vraag hoe wij dit intepreteren. Ze zijn immers niet hier. Wij moeten het doen, wij moeten onszelf vrijmaken van de bezetting in ons, wij zijn de doorgang – het portaal.
De vraag waarmee ik begon, die ik vandaag aan mijzelf stelde. Wat wil er in of via mij overleven? Ik werd er beroerd en misselijk van – dit is niet de “gewenste” vraag, maar wel eentje waarvan ik voel dat die noodzakelijk is. Wat doet deze vraag met jou? Wat zet het in bewegingen?
Mijn is Timothy en ik ben hier – op mijn manier – om de frequentie van thuiswerelden, oorspronkelijke bronwerelden en oerwerelden hier te openen. Zodat deze realiteit hersteld wordt, waarvoor deze ooit bedoeld is geweest. Dat mijn thuis hier ook kan landen.
